Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2012

28η Οκτωβρίου 1940



Η κατάθεση στεφάνου στο Ηρώο από μαθήτρια του σχολείου μας.

    
  Γιορτάζουμε σήμερα μια μεγάλη επέτειο, ένα σταθμό της Ιστορίας μας. Γιορτάζουμε την εποποιία που έγραψαν πάνω στις κορφές της Πίνδου οι μαχητές του 40'. Είναι το ασύγκριτο, το μοναδικό ΟΧΙ, που δείχνει όλο το μεγαλείο και τη δύναμη της φυλής μας, όλη την τόλμη και την υπερηφάνεια που κρύβει μέσα της η αθάνατη Ελληνική ψυχή.
      Η Ελλάδα μας, στην άκρη της Ευρώπης, γνωρίζει τη μοίρα της, μα ξέρει και το καθήκον της. Πρώτο χτύπημα φοβερό, ο άνανδρος τορπιλισμός της «Έλλης» τη μέρα που τιμούσε ευλαβικά τη Μεγαλόχαρη, μέσα στο λιμάνι της Τήνου. Αυτό ήταν μια προειδοποίηση από τα μαυρισμένα σύννεφα του Βορρά.
     Ο Ιταλός πρεσβευτής ζητά την παράδοση της Ελλάδας. ΟΧΙ είπαν μ' ένα στόμα όλοι οι Έλληνες. «ΟΧΙ» αντιλάλησε στις κορφές των συνόρων, στις θάλασσες, και στους αιθέρες. Ο πόλεμος έχει κηρυχτεί. Αναστατώνονται τα πάντα, όχι από φόβο, αλλά από ενθουσιασμό. ΄Όλοι είναι βιαστικοί. Τρέχουν να προλάβουν, να φτάσουν γρήγορα στο μέτωπο, να πολεμήσουν, να υπερασπίσουν την τιμή και την αξιοπρέπεια της Πατρίδας μας. Είναι αγαθό πολύτιμο η λευτεριά και το ξέρουν. Σε λίγο χρόνο, με το τραγούδι στο στόμα και τον ενθουσιασμό στην ψυχή, έχουν φτάσει «πάνω εκεί στης Πίνδου μας τις κορφές».
     Με τις πρώτες μάχες τα Ιταλικά στρατεύματα έπαθαν αληθινές πανωλεθρίες. Τι κι αν ήταν πολλαπλάσιοι από τους Έλληνες; Οι λιγοστοί Έλληνες με το φτωχό εξοπλισμό έγιναν ο φόβος και ο τρόμος των Ιταλών. Πολέμησαν όλοι τους σαν ήρωες και πολύ σωστά αργότερα σ' όλο τον κόσμο θα ακουστεί: «Οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες».
Όλοι οι ραδιοφωνικοί σταθμοί του κόσμου στέλνουν μηνύματα και ύμνους στους άξιους απογόνους της Μεγάλης Ελλάδας. Ντροπή και απογοήτευση κυριεύει τους Ιταλούς. Οι υπερήφανες και σιδηρόφρακτες στρατιές τους συντρίβονται. Το ηθικό τους πέφτει. Μια ολόκληρη αυτοκρατορία δεν μπόρεσε να νικήσει μια χούφτα Έλληνες.
Έξι μήνες πάλεψαν οι Έλληνες μα δε δείλιασαν ούτε λεπτό. Τώρα όμως οι στρατιές γίνονται δύο. Τα φοβερά γερμανικά Στούκας σπέρνουν τον όλεθρο και την καταστροφή στις μεγάλες Ελληνικές πόλεις. Οι εχθροί πατούν τα άγια και αιματοβαμμένα χώματα της πατρίδας μας, τον αξέχαστο εκείνο Απρίλιο του '41. Αρχίζουν τα μαύρα χρόνια της Κατοχής. Ο αγώνας του Ελληνικού λαού για λευτεριά δε σταματά, όπως δε σταμάτησε ποτέ. 41-44. Εθνική αντίσταση. Ιερός λόχος. Ελ Αλαμέιν. Άλλη μια λαμπρή σελίδα του σύγχρονου Ελληνισμού.
       Στα βουνά της Αλβανίας, οι Έλληνες έδειξαν στην ανθρωπότητα ότι η υπεροχή δεν ανήκει στο πλήθος, ανήκει σ' εκείνους που λατρεύουν τη λευτεριά, ανήκει σ' αυτούς που φλογίζονται απ' αγάπη για την πατρίδα, σ' αυτούς που πιστεύουν τα αγνά της ανθρωπότητας ιδανικά, σ' αυτούς που αψηφούν το θάνατο και τους κινδύνους.
     Αυτή είναι η εποποιία του '40. Μια καινούρια δόξα, ένα καινούριο μεγαλείο για την πατρίδα μας, μετά τους νικηφόρους Βαλκανικούς πολέμους 1912-13. Αυτό το μεγάλο γεγονός, αυτή την υπέροχη θυσία γιορτάζουμε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου